Están sós. A televisión lémbrallelo a cotío vomitando novas de paro xuvenil,de fracaso escolar, de botellón..;os bancos e os políticos ningunean o seu futuro, afogan a súa ilusión. Non poden ter ilusión de pertencer a unha sociedade para a que non contan nada, para a que son unha molestia.

Intelixentes, buscan refuxio a tanta indiferencia e hostilidade na casa, nos pais, nos amigos..., refuxios para sanar da frustración.
Axudar, colaborar, crer...Vale. E a eles, quen?
En Africa os nenos comen pedras, os púberes van á guerra; no surleste de Asia as adolescentes saben máis da ¿vida? que as cabareteiras dun wenstern. Bendito Walt Disney, se fose verdade.
Certamente, están sós. Moi ben defendido o punto de vista individualista, de forma breve pero clara. Noraboa.
ResponderEliminarMuy bueno el blog, las publicaciones son increíbles, muy REALISTAS
ResponderEliminar